Het ongeziene succesverhaal van “ladyboss” Lieze (25)

"Overcompenseren erg? Niet als ik daarmee de weg voor andere vrouwen vrijwaar"

Met haar 25 lentes is Lieze Geebelen uit Hasselt jonger dan het gros van haar 12 - uitsluitend vrouwelijke - werknemers. De blonde weervelwind dichtte met Proactify een gat in de markt en schudde na twee boekjaren een totale omzet van anderhalf miljoen euro uit haar mouw. Het ruime, toverachtig ingerichte handelspand waar ze de hele boel onderbrengt, is haar privébezit. “Zie je de tuin?” vraagt ​​ze terwijl ze vanop de tweede verdieping door het vensterraam naar een stuk grond van 500 vierkante meter punt. "Dat moet een Oosterse scène worden: met hangmatten, lampionnen en groene werkplekken. Misschien bouw ik wel een boomhutbureau, zou dat al bestaan?"

Lien Vande Kerkhof16 november 2019, 09:45

"Dat Lieze als een leeuwin over de life-work-balance van haar dames waakt, is zonneklaar. "Carl Jung, een leerling van Freud", zegt ze wanneer ze mijn blik naar het whitebord in het midden van de kamer voelt glijden. "Volgens dit schema is wie zich het beste kan aanpassen aan de communicatieve stijl van zijn gesprekspartner het meest succesvol. Ik hecht ook veel waarde aan emotionele intelligentie, iemand met een laag EQ komt hier niet in.” Zelf beschikt over de innemende maar kordate ladyboss naast uitstekende sociale vaardigheden ook over een brein dat absorbeert als een spons, een uitstraling die omstaanders in zwijm doet vallen, het karakter om haar slanke lijf haast dagelijks te onderhouden in de fitness én de liefde van haar leven. Vorige maand ontvangst ze met Proactify de prijs 'Beloftevolle KMO van het Jaar 2019 in Limburg' en momenteel dingt ze mee naar de nationale titel. Voor zij die erop hopen: er volgt geen grote 'maar'. De ouders van Liezes deden een enorme duit in het zakje... Dít zondagskind begon van onderop.”

Eerlijk gezegd, iemand zoals jij heeft vast dagelijks te maken met afgunst.

"Van lastige vrouwen in mijn directe omgeving heb ik vrijwel laatste. Ik laat mij omringen met positieve mensen die elkaar geluk toestaan. Op professioneel gebied kom ik - hoe vurig ik ook wens dat cliché ooit te weerleggen - vooral in contact met mannen. Gelukkig is er een effectief deel dat mij het succes van harte gunt en me als een gelijke zakenpartner afgehandeld. Een conventionele zo ingewikkelde groep in mij geen concurrentie (grinnikt). En ja, je hebt helaas ook niet te overziene verzameling misgunners. Mannen én vrouwen die mij helemaal niet kennen. Dat kan het beste ver gaan...”

Vertel...

“Op mijn 23ste publiceerde het magazine ‘Made in Limburg een artikel met de kop: “tien aanwervingen in evenveel maanden”. Naast felicitaties kreeg ik op sociale media heel wat bagger over mij heen. “Benieuwd hoe ze er geraakt is”, “de vuilbakjes in de vrouwentoiletten zullen wel snel vol zitten” en “we zullen volgend jaar eens zien of haar bedrijfje nog bestaat” zijn nog maar enkele van de ‘netste’ reacties. Door Unizo tot Beloftevolle KMO uitgeroepen worden was daarom echt een overwinning. “In your face!”, dacht ik voldaan. Iedereen kan zien dat we een gezond bedrijf zijn. Mijn kracht zit grotendeels in de beheersing van mijn cijfers: ik weet wat de omzet is en wat onze winst moet zijn.”

Wat doet Proactify juist?

“Ons bureau helpt bedrijven om proactiever te zijn op commercieel vlak. Eerst gaan we voor onze opdrachtgevers op zoek naar opportuniteiten en daarna we sporen we verkoopmogelijkheden en nieuwe klanten voor hen op. Aanvankelijk verliep veel telefonisch maar we werken nu ook steeds meer via gerichte mailings en LinkedIn marketing. Een callcenter zijn we nooit geweest.”

Hoe komt een 23-jarige op dat idee?

“Ik legde niet bepaald een voor de hand liggend parcours af. Dat begon al op de middelbare school toen ik tegen alle adviezen in geen Latijn wilde studeren. Op mijn achttiende leek de universiteit een logische keuze, maar ik koos voor communicatie op de hogeschool. Ik zocht de leerstof uit tot op het bot en stelde vragen waar mijn docenten geen raad mee wisten. Na een half jaar studeren wierp ik de handdoek in de ring. Ondanks uitstekende cijfers leek het mij uitdagender om uit te zoeken hoe ver ik het op dat moment zou schoppen op de arbeidsmarkt. Ik ging aan de slag bij een onderzoeksbureau als commercieel medewerker. In een mum van tijd legde ik tal van connecties en was ik verantwoordelijk voor een heel team. We gaven onze klanten het advies om ‘proactiever’ te werken, maar hoe ze dat dan precies moesten aanpakken, zat niet in het pakket. Op dié markt ben ik dus gesprongen met twee medewerkers en een stel nieuwe laptops aan de tafel in mijn de woonkamer. Al bleek die tafel na drie weken al te krap: we hadden een extra man nodig.”

Je bedoelt een vrouw, net zoals alle andere personeelsleden die nog zouden volgen….

“Dat is historisch zo gegroeid. Zodra wij een vacature uitschrijven, zijn er massa’s sollicitanten. Alleen zitten daar niet veel mannen tussen. De kans dat de beste kandidaat een man is, is statistisch gezien dus gewoon veel kleiner. Eén ding staat vast: de eerste man die hier komt werken mag absoluut geen doetje zijn. Je moet sterk in je schoenen staan om - letterlijk - je mannetje te staan tussen al die vrouwelijke kracht en energie. We hebben al mannelijke stagiaires gehad, hoor. Zij hebben bewezen dat het kan. Als ik ooit een directie-assistent aanstel, sta ik er trouwens op dat dat een man wordt. Dat soort duwtjes in de rug zijn nog nodig om genderstereotiepes te doen sneuvelen.”

Zijn die in de ondernemerswereld dan nog zo onbekend?

"Ik heb niet per se het gevoel dat ik harder moet bewijzen dan mijn mannelijke collega's. Tenminste, eens de kennismaking achter het tapijt is. Ik zit vaak samen met zakenpanels van Unizo en VKW Limburg, ben bestuurslid van Jong Voka en geef coaching van kmo-programma's aan onder andere de Vlerick Business School. Wat is opvalt dat die werelden nog steeds heel erg viriel zijn. Een ingewikkelde van middelbare leeftijd wordt dan ook op het zicht geloofd. Voor mij blijken andere regels: ik gebruik de Eerste paar minuten om een ​​verbale verklaring te maken en meteen ter zake te komen. Of ik als vrouw dan eigenlijk moet overcompenseren? Misschien wel, ja. Zakenvrouwen hebben nog een lange weg af te leggen en als ik die weg kan vrijwaren door nu zelfs te overcompenseren ik dat niet erg.

Ben je een strenge baas?

"Ik ben heel erg ongeduldig: mijn grootste troef en zwakte loon. Dankzij honger naar tempo en efficiënt heb ik mezelf snel een weg naar boven kunnen banen en ik onzichtbaar maar al te goed dat ik anderen soms diezelfde druk opleg. Dat maakt van mij geen dure baas. Als we vandaag een nieuw idee bedenken, zie ik geen enkele reden om met de uitvoering te wachten tot mijn morgen. Ik eis veel van mijn mensen maar geef hen er ook heel wat voor terug: vertrouwen, flexibiliteit en veel comfort. Nog niet zo lang geleden aanwezig we met een met een hoogzwangere collega Ze installerende zich elke taaluit op de zetel, werd door iedereen gebruikt en presteerde schitterend.”

Tien slot: je staat zo'n vijf jaar voor op 'ambitieuze' levensgenoten. Heb je daarvoor geen stukje jeugd moeten aanbieden?

"Vroeger durfde dingen ik leuke wel eens afzeggen voor mijn studies of mijn job, maar die houding heb ik bijgesteld. Ik ben nog altijd heel erg jong en heb geleerd om mijn vrije tijd iets beter af te bakken. In tegenstelling tot enkele jaren geleden ga ik nu vaker iets drinken of op uitstap met vrienden van familie. Én ik neem uitgebreid de tijd om te sporten. Ik stel vaste dat klanten mijn daar alle begrip voor hebben. Er is immers geen mens die op lange zestien uur per dag kan werken en continu bereikbaar is... Ondernemers die dat wel zo zijn, doen volgens mij iets diepgaand mis. Begrijp me niet verkeerd: ik zit ook continu met mijn neus in de boeken en school mezelf voortdurend bij, maar dat voelt niet altijd aan als werken De juiste balans tussen werk en privé vinden, is geen onmogelijke zoektocht, maar wert absoluut zijn vruchten af.

B